Dodaj ofertę do katalogu
NOWOŚĆ !MAPA - Znajdź obiekt na mapie
Bóbrka PDF Drukuj Email

Bóbrka
Miejscowość leży w Górach Sanocko-Turczańskich, w północno-wschodniej części Bieszczadów w tzw. granicach turystycznych. Od południowo-wschodniej strony wieś dochodzi do brzegów Jeziora Myczkowieckiego. Bóbrka znajduje się w gminie Solina, w powiecie leskim. Przez wieś przechodzi droga nr 895, wiodąca z Uherzec do Soliny, Stanowi ona część tzw. Małej Obwodnicy Bieszczadzkiej. W Bóbrce odchodzi od niej lokalna droga w kierunku Myczkowiec oraz druga w stronę Łobozewa, umożliwiająca dojazd do Soliny-Jaworu.
Znajduje się tu kilka ośrodków wypoczynkowych, pensjonaty i gospodarstwa agroturystyczne, sezonowe schronisko PTSM, bar, sklepy, przystanek, przystań wodna. Wieś posiada liczne połączenia w kierunku Soliny, Leska i Sanoka.
Dzięki działalności właścicieli pensjonatów "LeGraż", "U Bazyla" Bóbrka jest jednym z ważniejszych ośrodków animujących kulturę w Bieszczadach.

Historia
Na terenie obecnej wsi znaleziono ceramikę reprezentującą kulturę łużycką (1000 r. p.n.e. - 300 r. p.n.e.)
Pierwszą, historyczną informację o Bóbrce znajdujemy pod datą 1441, gdy wchodziła w skład dóbr sobieńskich Kmitów. W roku tym na podstawie podziału pomiędzy Małgorzatą żoną Przedpełka Mościca z Wielkiego Kozmina, a jej stryjem Mikołajem Kmitą z Wiśnicza, kasztelanem przemyskim, Małgorzata odstępuje Mikołajowi i jego synom zamek Sobień ze wsiami do zamku należącymi: Olszanica, Bóbrka, Solina i inne.1
W 1456-7 roku Stanisław, Mikołaj i Jan bracia niedzielni z Wiśnicza, synowie Mikołaja z Sobnia, pozywają Jana Kmitę z Wiśnicza, kasztelana lwowskiego o gwałtowne zajęcie dóbr przypadłych im "sorte vulgariter loszem": zamku Sobnia i wsi Załuż, Myczkowce, Bóbrka i innych.2
W 1479 Jan i Stanisław Kmitowie dziedzice na Sobniu pożyczają od Piotra z Rytarowiec podkomorzego sanockiego 200 grzywien, za które zastawiają mu wsie Myczkowce i Bóbrkę oraz winni mu zapewnić daninę w baranach i wieprzach z Bóbrki.3
Wieś pojawia się na kartach dokumentów jeszcze wielokrotnie w latach: 1483, 1486, 1488, 1489, 1503, 1518, 1526, 1530, 1536, 1538, 1541, 1580, 1589, 16254
W 1536 roku Bóbrka wzmiankowana jest jako "wieś prawa wołoskiego".5
Wieś uległa spustoszeniu podczas najazdu tatarskiego z 1672 roku. Była wówczas w posiadaniu niejakiego Zielińskiego.6
Od 1885 roku dzieliła się na dwie części: Dolna czyli Stara Bóbrka była własnością Konstantego Sokołowskiego, Górna czyli Nowa inaczej Damazówka należała od 1876 roku do Józefa Blizińskiego, wybitnego polskiego komediopisarza żyjącego w latach 1827-1893. Willa i folwark Blizińskiego stały przy ujściu potoku Łobzownicy do Sanu, stóp góry Jawor.7
W Bóbrce powstało wiele jego utworów w tym najbardziej znane - "Pan Damazy", "Mąż od Biedy", "Rozbitki". W 1888 roku sytuacja materialna zmusiła go do opuszczenia podupadającego gospodarstwa i przeniesienia się do Posady Sanockiej a następnie Krakowa.8 We dworze Blizińskiego gościli liczni literaci, często bawił tutaj Władysław Bełza. Najcenniejszym bodaj gościem był ojciec polskiej etnografii Oskar Kolberg. Dzięki jego wizytom w tutejszym dworze przetarło do naszych czasów szereg zanotowanych przez Kolberga obrzędów, zwyczajów, pieśni, piosenek itd.9
26 września 1914 roku wieś zajęły wojska rosyjskie. Kontratak austrowęgierski z 5 października od strony Leska, odrzucił Rosjan na wschód10. Jednakże Rosjanie wkrótce ponownie wkroczyli do Bóbrki. Pozostawali tu aż do wiosny 1915 roku, kiedy to kontrofensywa państw centralnych, wyprowadzona spod Gorlic oraz przełęczy karpackich, odrzuciła ich daleko na wschód.
Latem 1932 roku doszło do wystąpień chłopów z Bóbrki i okolicznych wiosek. Kroplą, która przelała czarę goryczy miała być ponoć chęć przesunięcia pańszczyźnianej kapliczki w związku z planowaną budową nowej drogi. Symboliczny "zamach" na "mogiłę pańszczyzny" oraz obowiązek pracy społecznej przy budowie drogi doprowadził do wystąpień chłopskich. Nie było to w Polsce zjawisko odosobnione na fali światowego kryzysu, a co za tym idzie ubożenia społeczeństwa i wzrostu niezadowolenia społecznego.
W owym czasie liczne demonstracje robotników w miastach, a także wystąpienia chłopskie na wsi były dość powszechne, podobnie jak i ich pacyfikacje przez policję i wojsko. Sprawa kapliczki była zatem tylko symbolicznym pretekstem, gdyż przywodziła na myśl niedolę chłopów przed zniesieniem pańszczyzny w 1848 r.
Po wojnie lokalny bunt chłopski urósł do rangi symbolu "walki klasowej" i był promowany pod nazwą "Powstania Leskiego".
W 1939 roku Sanem przeprowadzono granicę państwową pomiędzy Niemcami i ZSRR. Centrum wsi znalazło się po stronie radzieckiej. We wsi Rosjanie zbudowali dwa żelbetowe schrony bojowe umocnień polowych, wchodzących skład tzw. "Linii Mołotowa". Jeden ze schronów był przewidziany do uzbrojenia w ckm, drugi w działo polowe 45 mm
Wojska radzieckie - 237 Dywizja Piechoty - wkroczyły ponownie 17 września 1944 roku.
W lutym 1945 roku doszło do potyczki na brodzie na Sanie, pomiędzy UPA a milicją, w miejscu, w którym milicjanci często robili zasadzki na upowców.11
Zimą z 1946 na 1947 rok, Bóbrka była jedną z miejscowości w których leże zimowe miały sotnie Chrina i Stacha.12
W okresie do końca 1947 roku wysiedlona została z Bóbrki cała ludność ukraińska. Na jej miejsce przesiedlono m.in. w latach sześćdziesiątych mieszkańców planowanej do zalania wodami nowopowstającego jeziora, Soliny.
W trakcie budowy zapory solińskiej wykorzystywano kruszec z pobliskiej góry Koziniec, czego pamiątką jest dziś ogromny, nieczynny już kamieniołom.
W latach 1986-7 wypoczywał w Bóbrce Jerzy Harasymowicz, a w latach 1990-1999 przebywali w Domu Twórczym "Legraż": Kazimierz Orłoś, Paweł Huelle, Olgierd Budrewicz, Leszek Mądzik, Artur Barciś, Emilian Kamiński, Ireneusz Krosny i inni.13

Zabytki i ciekawe miejsca
1.Dawna parafialna cerkiew greckokatolicka pod wezwaniem Nałożenia Ryzy Przenajświętszej Bogurodzicy, pełniąca obecnie funkcję rzymskokatolickiego kościoła filialnego p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa. Zbudowana została w latach 1937-9 w miejscu poprzedniej drewnianej, z lat 1807-181, rozbudowanej w 1930 roku.
Po wysiedleniu ludności ukraińskiej w latach 1945-1947 cerkiew wykorzystywano jako magazyn miejscowej spółdzielni produkcyjnej do 1957 roku. Następnie kilka lat była świątynią prawosławną. W 1971 roku cerkiew została przejęta przez wiernych rzymskokatolickich i w kolejnych latach przybudowana. Świątynia murowana, orientowana, potynkowana.14
2.Greckokatolicka murowana kapliczka pańszczyźniana z 1848 roku. Posadowiona na rzucie kwadratu, posiadająca od frontu wnękę zamkniętą półkoliście. Po bokach płyciny, gzyms profilowany. Pokryta czterospadowym dachem z latarnią zwieńczoną krzyżem.15 Podczas próby przesunięcia kapliczki w czasie budowy nowej drogi w 1932 doszło do fali protestów chłopskich, które przeszły do historii pod nazwą "powstanie leskie".
3.Schron bojowy do ognia czołowego na działo polowe 45 mm, wchodzący w skład umocnień polowych, południowego odcinka tzw. Linii Mołotowa. Znajduje się nieopodal kamieniołomu.
4.Schron bojowy do ognia czołowego na ckm, wchodzący w skład umocnień polowych, południowego odcinka tzw. Linii Mołotowa, położony na skraju lasu, powyżej gospodarstwa agroturystycznego "U Brosta". Jest to najdalej wysunięty na południe obiekt tej linii.
5.Kamieniołom na stoku Kozińca, powstały w wyniku wydobycia kruszca, użytego do budowy zapory solińskiej. Tworzy potężną odkrywkę ze szczytu której rozpościera się doskonała panorama na okoliczne jeziora i szczyty.
6.Dom Pracy Twórczej "LeGraż" Leona i Grażyny Chrapków - malarstwo, rzeźba, teatr itd.
7.Pracownia artystyczna przy gospodarstwie agroturystycznym "U Bazyla" prowadzona przez Andrzeja Kusza i jego małżonkę. (garncarstwo, bibułkarstwo, regionalna kuchnia).
8.Galeria rzeźby w drewnie Henryka Gągorowskiego, w centrum wsi.
9.Galeria rzeźby plenerowej inspirowana bieszczadzkimi podaniami, która tworzą dwie ekspozycje: pierwsza z nich, złożona z 11 wysokich prac w drewnie stoi w centrum nieopodal sklepów, druga natomiast znajduje się nad jeziorem, nieopodal przystani.
10.Pamiątkowy obelisk poświęcony związanemu z Bóbrką Józefowi Blizińskiemu, stojący przy budynku szkoły.

Szlaki

Szlaki piesze
1.Ścieżka spacerowa "Niebieska Łezka" - znakowana kolorem niebieskim. Trasa Solina Myczkowce - Solina (przez Bóbrkę)
Szlaki Rowerowe
1.Szlak nadsańskich umocnień, znakowany kolorem czarnym, z podaniem GPS bunkrów oraz czarnymi, pieszymi dojściówkami do niektórych obiektów.
2."Zielony Rower" nitka zielona i niebieska
3.Rowerowy szlak terenowy, znakowany kolorem czerwonym, wiodący przez okoliczne wzgórza.

 

NoclegiSolina.pl © 2005 - 2012             Wykonanie i administracja: Obsluga-Medialna.pl

Polityka cookies serwisu.